ภาษีในงานก่อสร้าง

ขายพร้อมขนส่ง…ไม่ต้องหัก
ภาษี ในงานก่อสร้าง / การคำนวณภาษี
แค้นฝังหุ่น…สำหรับเรื่องราวระหว่างบุญมี…คนคิดเร็ว…ทำเร็ว กับบุญทิ้ง โดยเฉพาะเรื่องราวของการหักภาษี ณ ที่จ่าย ซึ่งยังทำอะไรบุญมีบอบช้ำไม่ได้ในยกแรก…ซึ่งบุญทิ้งไม่อาจรอให้เวลาผ่านไป…10 ปี ค่อยชำระเหมือนจอมยุทธ์ทั้งหลาย หากแต่บุญทิ้งคิดจะล้างแค้นให้ได้ภายใน…ราตรีนี้…
จากความพยายาม ที่จะ…เช็คบิล…เพื่อเอาชนะ…บุญมี…คนสองมาตร ฐานให้ได้…บุญทิ้งจึงตะลุยค้นหาเอกสาร…เพื่อเอาผิดให้ได้ จนในที่สุด บุญทิ้งพบว่า…มีใบกำกับภาษี ที่เพิ่งได้รับมาใหม่จำนวน…1 ใบ ซึ่งออกเพื่อเรียกเก็บ…ค่าสินค้า และค่าขนส่ง จากบุญทิ้ง โดยระบุรายละเอียดดังนี้
กล่องบรรจุครีมหน้าเด้ง (100,000 @ 20) 2,000,000 บาท

ค่าขนส่ง 100,000 บาท

บวก ภาษีมูลค่าเพิ่ม 7% 147,000 บาท

รวมจำนวนเงิน 2,247,000 บาท
เรื่องเงินที่ต้องชำระ…บุญทิ้งไม่เกี่ยง และพร้อมที่จะชำระทันที หากถูกต้อง และในคราครั้งนี้ บุญทิ้งตั้งใจอย่างแน่วแน่ว่าจะต้อง…หักภาษี ณ ที่จ่าย…เพราะบุญมีแยกค่าขนส่ง…ออกจากมูลค่าของสินค้า อย่างชัดเจน…ส่วนจะหักเท่าไหร่…บุญทิ้งมอบหมาย ให้เป็นภาระของ…บุญดี…ช่วยจัดการ…และไม่นานหลังจากสิ้นเสียงสั่ง…พลันปรากฏเอกสารมาวางอยู่ตรงหน้า เหมือนจะบอกให้รู้ว่าต้องอ่าน…
“ให้บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคล หรือนิติบุคคลอื่น ซึ่งเป็นผู้จ่ายเงินได้พึงประเมินที่เป็นค่าขนส่ง แต่ไม่รวมการจ่ายค่าโดยสาร สำหรับการขนส่งสาธารณะ ให้แก่ผู้รับซึ่งเป็น
(1) ผู้มีหน้าที่เสียภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา หักภาษี ณ ที่จ่าย โดยคำนวณหักไว้ในอัตราร้อยละ 1.0
(2) บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคล ที่ประกอบกิจการในประเทศไทย แต่ไม่รวมถึงมูลนิธิ หรือ สมาคม หักภาษี ณ ที่จ่าย โดยคำนวณหักไว้ในอัตราร้อย 1.0
คำว่า “การขนส่งสาธารณะ” หมายความว่า การรับส่งผู้โดยสารเป็นการทั่วไป เป็นปกติธุระ…ท.ป.4/2528 ข้อ 12/4”
“ให้ยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่ม สำหรับการประกอบกิจการการให้บริการขนส่งในราชอาณาจักร…มาตรา 81 (1) (ณ)”
ตบท้ายด้วย…คำยืนยันอีก 2 ชุด ความว่า
“กรณีบริษัทว่าจ้างบุคคลอื่นหรือบริษัทอื่น ขนส่งช่วงอีกทอดหนึ่ง เพื่อขนส่งสินค้าของลูกค้าจากโรงงาน ไปส่งที่ท่าเทียบเรือ เข้าลักษณะเป็นการขนส่งหลายคนหลายทอด ตามมาตรา 618 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ บริษัทมีหน้าที่ต้องหักภาษี ณ ที่จ่าย ในอัตราร้อยละ 1.0 ของค่าจ้าง ตามข้อ 12/4 ของคำสั่งกรมสรรพากรที่ ท.ป. 4/2528 ลงวันที่ 26 กันยายน พ.ศ.2528 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยคำสั่งกรมสรรพากรที่ ท.ป. 101/2544 ลงวันที่ 15 กันยายน พ.ศ.2544…(กค. 0706/0390 : 24 ธันวาคม 2545)”
“บริษัทให้บริการขนส่งนอกบริเวณท่าเรือ โดยให้บริการรถบรรทุกสินค้าจากโรงงาน หรือ คลังสินค้า หรือ จุดจ่ายทั่วประเทศไปยังท่าเรือ หรือ จากท่าเรือไปยังโรงงาน หรือ คลังสินค้า หรือจุดจ่ายทั่วประเทศไปยังท่าเรือ หรือจากท่าเรือไปยังโรงงาน หรือคลังสินค้า หรือจุดจ่ายทั่วประเทศ เข้าลักษณะเป็นการประกอบกิจการขนส่งในราชอาณาจักร ได้รับยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่ม ตามมาตรา 81 (1) (ณ) แห่งประมวลรัษฎากร…(กค 0811/9635 : 8 ตุลาคม 2544)”
ยิงปืนนัดเดียว…ได้นก 2 หัว เอ๊ย…2 ตัว แท้ ๆ…เพราะจากที่ต้องการหักภาษี ณ ที่จ่าย ตามที่คุณแม่…เอ๊ย คุณสรรพขอร้อง…ตอนนี้เลยได้หักภาษีมูลค่าเพิ่ม ที่บุญมี แอบบวกเพิ่มอยู่ในค่าขนส่ง…ด้วย…ไม่น่าเชื่อว่า…คนอย่างบุญมี ที่มีที่ปรึกษา…มือเซียน…รายล้อมอยู่รอบตัว จะผิดพลาดได้ขนาดนี้…เห็นทีจะต้อง…ทวงคืนประเทศไทย…เอ๊ย ทวงค่าภาษีคืน…และเพื่อให้เคลียร์ให้จบในคราวเดียว…บุญทิ้งจึงจัดทำ…รายละเอียด ค่าสินค้า…ค่าขนส่ง และจำนวนเงินที่ต้องชำระใหม่…เพื่อส่งมอบ ดังนี้
กล่องบรรจุครีมหน้าเด้ง (100,000 X 20) 2,000,000 บาท

ค่าขนส่ง 100,000 บาท

บวก ภาษีมูลค่าเพิ่ม 140,000 บาท

รวมจำนวนเงิน 2,240,000 บาท

หัก ภาษีเงินได้ ณ ที่จ่าย 1% 1,000 บาท

จำนวนเงินที่ต้องชำระ 2,239,000 บาท
นอกจากจำนวนเงินที่ต้องชำระ…ลดน้อยลงแล้ว ยังสะใจที่ได้หัก…บุญมี เสียที แถมไม่ต้องถูกเชิญจากคุณสรรพ…ให้ไปรับทราบข้อกล่าวหา พร้อมทั้งเสียเบี้ยปรับ…เงินเพิ่ม เหมือนเช่นเคย…จะหาใครดีใจเท่าบุญทิ้งในยามนี้…เห็นทีจะไม่มี…

แต่ดีใจยังไม่ทันสุด…บุญดี กลับยกมือห้ามราวกลับต้องการ…สะกดอารมณ์ …สุด ๆ ของบุญทิ้ง พร้อมทั้งกระซิบเสียงแผ่ว ๆ ว่า…
– หากบุญมี…ประกอบกิจการขนส่ง…เมื่อจ่ายเงินต้อง…หักภาษี ณ ที่จ่าย
– หากบุญมี…ไม่ได้ประกอบกิจการขนส่ง …เมื่อจ่ายเงิน…ไม่ต้องหักภาษี ณ ที่จ่าย
บุญดี…ไม่ปล่อยให้คิดนาน…ชิงลงมืออย่างต่อเนื่องว่า…หากบุญมี ประกอบกิจการรับขนส่งสินค้าด้วย…ย่อมได้รับยกเว้น…ไม่ต้องนำค่าขนส่งที่เรียกเก็บ…มาคำนวณภาษีมูลค่าเพิ่ม และเมื่อจ่ายชำระค่าขนส่ง…ย่อมต้องหักภาษี ณ ที่จ่าย…เป็นสิ่งที่เข้าใจถูกต้องแล้ว…แต่หากว่า…บุญมี ไม่ได้ประกอบกิจการด้านขนส่ง …ไม่ว่าจะเรียกเก็บค่าขนส่ง…รวมหรือแยก จากมูลค่าของสินค้า…ถือว่า…เป็นการขายสินค้า…จึงไม่ต้องหักภาษี ณ ที่จ่าย และเมื่อถือว่าเป็นการขายสินค้า…ย่อมต้องนำมูลค่าของค่าขนส่ง ไปรวมกับมูลค่าของสินค้า…เป็นฐานในการคำนวณภาษีมูลค่าเพิ่ม
“ผู้ประกอบการขายสินค้าที่ต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่ม พร้อมกับขนส่งสินค้า ไม่ว่าการขนส่งสินค้านั้น จะใช้ยานพาหนะของผู้ขายเอง หรือจ้างบุคคลอื่นขนส่งให้ ผู้ขายต้องนำมูลค่าทั้งหมดจากการขายสินค้า ซึ่งรวมค่าขนส่ง มารวมคำนวณเป็นฐานภาษีสำหรับการขายสินค้าตามมาตรา 79 แห่งประมวลรัษฎากร ทั้งนี้ ไม่ว่าผู้ขายจะแยกค่าขนส่ง ออกจากมูลค่าของสินค้าหรือไม่ เว้นแต่กรณีผู้ขายได้ประกอบกิจการขนส่งสินค้าให้กับบุคคลอื่นเป็นปกติธุระเป็นส่วนใหญ่ และผู้ขายได้ใช้ยานพาหนะที่ประกอบกิจการรับขนส่งสินค้าดังกล่าว ในการขนส่งให้กับผู้ซื้อสินค้า ผู้ขายไม่ต้องนำค่าขนส่งที่ได้แยกออกจากมูลค่าของสินค้า มารวมคำนวณเป็นฐานภาษีสำหรับการขายสินค้าดังกล่าว…(กค 0811/พ.6401 : 2 มิถุนายน 2540)”
งานนี้…ไม่ว่ามุมไหน…เหลี่ยมไหน…คงจะไม่ได้หัก…อย่างแน่นอน เพราะเท่าที่รู้…บุญมี ไม่ได้ประกอบกิจการอื่นใด นอกจากผลิตกระปุก…ภาชนะขายอยู่แล้ว และจากที่…เรียกเก็บภาษีมูลค่าเพิ่มจากค่าขนส่ง…พอจะบอกได้ชัดเจนว่า…บุญมี เชื่อ และมั่นใจว่า…เป็นการขายสินค้า..ซึ่งบุญดี ได้แต่ปลอบประโลม ให้ทำใจ และจ่ายชำระค่าสินค้า โดยไม่ต้องหักภาษี ณ ที่จ่ายแต่อย่างใด…เอาไว้คราวต่อไป หากมีช่อง บุญดี จะชง…ให้หักให้สะใจกันไปเลย
อ้างอิง http://www.thaicontractors.com

ป้ายกำกับ: ,

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s


%d bloggers like this: