ไม้เถื่อน

ไม้เถื่อน เมียเถื่อน
ประสบการณ์งานช่าง / ประสบการณ์งานช่าง 4
ผมได้รับการทาบทามจากเพื่อนรุ่นพี่ที่เปิดบริษัทรับเหมาก่อสร้าง ให้ลงไปควบคุมการก่อสร้างที่หาดใหญ่ โดยควบคุมการก่อสร้างบ้านพักอาศัยสะพานเล็กๆ และโรงหล่อของคณะวิศวฯ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ และได้รับฝากให้ดูแลควบคุมการก่อสร้าง งานระบบไฟฟ้าที่สนามบินหาดใหญ่ด้วย

ปัญหาด้านเทคนิคของการก่อสร้างบ้านก็ไม่มีอะไรมากนัก เป็นปัญหาของการบริหารจัดการที่ผมไม่ได้เรียนมามากกว่า บ้านพักส่วนใหญ่โครงหลังคาเป็นไม้ ปัญหาที่เกิดขึ้นก็คือ เมื่อสั่งไม้เข้ามาในหน่วยงานตามกำหนดเวลา ในแผนงานแล้ว วัสดุไม่เป็นไปตามแผนงาน กล่าวคือโรงไม้มีอะไรก็เอามาให้ก่อน ทำให้ผู้รับเหมาช่วงค่าแรงซึ่งมีอยู่หลายชุด นำไม้ยาวมาตัดเพื่อทำงานก่อน ดังนั้นเมื่อไม้สั้นมาถึงหน่วยงานภายหลัง จึงใช้ไม่ได้ต้องแก้ไขกันวุ่นวายและขาดทุน พอสมควร เพราะเหตุนี้ โดยเหตุผลของผู้รับเหมาก่อสร้าง ก็ต้องพยายามที่จะสั่งไม้ให้พอดีความยาว โดยสั่งไม้ให้สั้นที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพราะไม้สั้นมีราคาถูกกว่า

ระหว่างก่อสร้างผมได้พยายามจัดซื้อไม้ที่ได้คุณภาพ โดยมีราคาถูกกว่า ไม้ที่ถูกที่สุดก็ไม้เถื่อนแหละครับ ที่เขียนนี้เป็นสิ่งไม่ควรทำนะครับ แต่ผมผิดไปแล้ว อยากนำมาสารภาพให้รุ่นหลังๆ ไม่ทำตาม เพราะอายุความน่าจะหมดไปแล้ว เวลานี้ผมก็เอาเรื่องนี้มาเป็นข้อสอบอยู่บ่อยๆ ว่าวัสดุที่ได้คุณภาพตาม Spec แต่เป็นของเถื่อน ผู้ควบคุมงานจะเอาข้อสัญญาข้อไหนมา Reject ก็ข้อที่ว่าผู้รับจ้างต้องปฏิบัติตามกฎหมายนี่แหละครับ

ผมซื้อไม้เถื่อนมา เป็นมูลค่าประมาณ 5,000 บาท โดยจ่ายเช็คล่วงหน้าให้กับผู้ขาย ซึ่งไม่รู้จักคุ้นเคยไปเป็นค่าวัสดุ เมื่อถึงเวลาปรากฏว่า เด้งครับ!! คุณลุงเจ้าของไม้พาหญิงสาวคนหนึ่งมาด้วย พร้อมมือปืนคาดคั้นจะให้ผมเอาเงินให้ท่าเดียว คนที่ท่าทางเป็นมือปืนเรียกให้เข้ามานั่งในสำนักงานก็ไม่มานั่ง ถามคุณลุงๆ ก็บอกว่าเขามีหน้าที่ต้องทำ และหน้าที่ของเขาไม่ต้องเข้ามานั่งดอกครับ
ผมก็รู้ตัวและรู้สึกถึงความหนาวเหน็บในหน้าร้อนว่าเป็นอย่างไร ต่อรองกับคุณลุงอยู่นานว่าขอให้ผมได้ออกไปหาเงินมาแลกเช็คข้างนอก คุณลุงก็ไม่ยอมเพราะไม่เชื่อว่าบริษัทใหญ่ๆ โตๆ จะขาดเงินเพียง 5,000 บาทได้อย่างไร? ผมขอให้เอากล้อง พิมพ์ดีด และเครื่องใช้สำนักงานเป็นประกันไว้ก่อน คุณลุงก็ไม่ยอม หญิงสาวที่มาด้วยเฝ้าดู การต่อรองอย่างเห็นอกเห็นใจ แต่ช่วยอะไรไม่ได้

จนกระทั่งคุณลุงเข้าห้องน้ำ ผมจึงสนใจสอบถามความจริง จนได้ความว่า เช็คของผมอยู่ในมือของหญิงสาวผู้นั้น ซึ่งนัยว่าเป็น “กิ๊ก” ของคุณลุงนั้นเอง ผมขอให้หญิงสาวผู้นั้น บอกกับคุณลุงให้ยอมให้ผมไปหาเงินข้างนอก จนได้มาครบจำนวน
” เ ข็ ด แ ล้ ว ค รั บ !! ไ ม้ เ ถื่ อ น .. เ มี ย เ ถื่ อ น ”
2514 ผมจบ AIT สมใจอยาก เมื่อจบปริญญาตรีเมื่อปี 2511 นั้น ผมอยากรู้ว่า ปริญญาตรีวิศวฯ ทำอะไรได้บ้าง จึงออกมาทำงานก่อน ด้วยเหตุผลว่าถ้าเรียนต่อเลยนั้น เมื่อจบมาจะเป็นคนปริญญาโท แล้วไม่ได้ความรู้สึกด้วยตัวเองว่า คนปริญญาตรีทำงานแล้วรู้สึกอย่างไร ก็คงเป็นอย่างที่เล่าไว้แล้วหลายๆ ตอนในหนังสือประสบการณ์งานช่างเล่มแรก
อ้างอิง http://www.thaicontractors.com

Advertisements

ป้ายกำกับ: ,

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s


%d bloggers like this: