ประสบการณ์งานช่าง

ลงแขก
ประสบการณ์งานช่าง / ประสบการณ์งานช่าง 2
ช่วงประมาณปี พ.ศ. 2527 ผมได้รับเกียรติให้ทำงานในตำแหน่งกรรมการอำนวยการของสมาคมวิศวกรรมสถานแห่งประเทศไทย ในพระบรมพระราชูปถัมภ์ เป็นสมัยที่ 2 สมาคมแห่งนี้เรียกย่อๆ ว่า “ว.ส.ท.” เป็นสถาบันรวมของวิศวกรทั่วประเทศไทย ทำหน้าที่ด้านส่งเสริมการปฏิบัติวิชาชีพวิศกรรมให้มีมาตรฐานและจัดทำมาตรฐานต่างๆ ในการปฏิบัติวิชาชีพ ตอนที่ผมจบมาแรกๆ ผมก็ไม่รู้หรอกว่าการประกอบวิชาชีพกับอาชีพมีความแตกต่างกันอย่างไร จนกระทั่งได้มาเป็นสมาชิกของ “ว.ส.ท.” จึงรู้ว่า อันว่า.. การทำมาหาเลี้ยงชีพด้วยวิธีใดก็ตามเพื่อให้ได้มาซึ่งเงินตรงนั้นเป็นการประกอบอาชีพทั้งนั้น แต่การประกอบวิชาชีพซึ่งมาจากคำสองคำที่สนธิกัน คือคำว่า วิชา + อาชีพ จะต้องเป็นการประกอบอาชีพโดยสุจริต มีจรรยาบรรณเป็นกรอบ
ผมได้เป็นตัวแทนของ ว.ส.ท. เข้าร่วมประชุมกับท่านอุปนายกขณะนั้น คือ ดร. สมิทธิ์ คำเพิ่มพูล หัวข้อของการประชุมสัมมนา คือเรื่อง “เทคโนโลยีที่เหมาะสมในการพัฒนาชนบทยากจน” การสัมมนาครั้งนี้เป็นการประชุมร่วมของสหพันธ์สมาคมวิศวอาเซียน (ชื่อนี้ผมตั้งขึ้นเอง) เป็นการรวมกันของหลายๆ สมาคมที่ประกอบอาชีพวิศวกรรมเหมือนๆ กัน

ทุกๆ วันเขาจะผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนให้ตัวแทนของแต่ละประเทศ ทำหน้าที่เป็นประธานภาคของการประชุมแต่ละภาค ขณะนั้นผมยังไม่ค่อยมีประสบการณ์ด้านการประชุมนานาชาติเลย แต่ก็อุ่นใจเพราะมีอุปนายกไปด้วย แต่สุดท้ายก็ไปไม่รอด วันสุดท้ายของการประชุมเขาหาประธานภาคกันไม่ได้เลยมาลงที่ผม โดย ดร. มาทีโอ ผู้แทนของประเทศฟิลิปปินส์ เป็นผู้เสนอชื่อผมให้ทำหน้าที่ประธานภาคในวันนั้น ผมก็เลยอาศัยไหวพริบเชิญ ดร. มาทีโอ เป็นเลขาการประชุมภาคนั้นเสียเลย (เป็นการแก้แค้น) ดร. มาทีโอ รีบลุกขึ้นยืนทันทีเพื่อจะขอถอนตัว ผมรู้ทันเลยรีบพูดขึ้นว่า “ไม่ต้องขอบคุณผมหรอกครับ.. เชิญมาที่เวทีได้เลย ” ดร. มาทีโอ เลยพูดไม่ออกได้ แต่ได้กรอกหน้า เพราะที่ประชุมปรบมือกันกราว ก็เลยต้องจำยอมทำหน้าที่ที่ได้รับแต่งตั้งเช่นเดียวกับผม การประชุมภาคสุดท้ายเป็นการอภิปรายสรุป ประธานภาคของแต่ละวันที่ประชุมกันไปแล้วต้องขึ้นมาสรุปร่วมกัน โดยที่ผมเป็นประธานภาค ซึ่งได้รับเกียรติให้กับประเทศไทย โก้เสียไม่มีล่ะ.. ทีแรกผมก็หวั่นใจอยู่เหมือนกัน แต่ด้วยศักดิ์ศรีของวิศวกรไทย และเคยเป็นประธานการประชุมอื่นๆ มาบ้างแล้วจึงมีความมั่นใจพอสมควร

ช่วงระหว่างการประชุมเขาพาไปดูงานอนุรักษ์โบราณสถานปุโรพุทโธ หรือบรมพุทโธ ที่เมืองยอร์คยาร์การ์ต้า (YOK DJARGARTAR) ซึ่งเป็นวิหารที่เก่าแก่และมีชื่อเสียงของประเทศอินโดนีเซีย ที่องค์การยูเนสโก (UNESSCO) ให้ทุนมาฟื้นฟูอนุรักษ์ และไปดูเขาพัฒนาหมู่บ้านชนบทยากจนที่ชนบท เมือง YOK DJARGARTAR เช่นกัน

เมือง YOK DJARGARTAR นี้เป็นเมืองหลวงเก่าของอินโดเนเซีย มีโบราณสถานมากมายหลายแห่งคล้ายๆ เมืองสุโขทัยหรืออยุธยาของเรา การสร้างหมู่บ้านชนบทยากจนเขาใช้เทคโนโลยีที่เหมาะสม บวกกับภูมิปัญญาชาวบ้าน มีการสอนชาวบ้านให้ทำอิฐบล็อกจากวัสดุที่มีในท้องที่นั้นๆ ซึ่งปกติแล้วอิฐบล็อกจะทำจากหินเกล็ดทรายและซีเมนต์ที่ๆเขาพาผมไปดูนั้น มีการสอนผลิตอิฐบล็อกจากดินโดยทำเป็นดินซีเมนต์ คือ เอาดินมาผสมซีเมนต์ในสัดส่วนที่เหมาะสม ซึ่งวิศกรต้องวิจัยว่าดินชนิดนั้นๆ ควรใช้ซีเมนต์ร้อยละเท่าไร หลงจากนั้นจึงนำมาอัดในแบบหล่อ ซึ่งเครื่องมือแบบง่ายๆ วิธีนี้คนไทยก็นำมาใช้เช่นกัน ในการสร้างบ้านชุมชนที่ย้ายจากการสร้างเขื่อน

ในการก่อสร้าง เขาจะมีการอบรมบุคลากรให้ส่วนหนึ่งเพื่อให้ผลิตเป็น แล้วบุคลากรกลุ่มนั้นก็จะสอนต่อๆ ไป ด้านแรงงานนั้น ไม่ใช้วิธีว่าจ้าง แต่จะใช้วิธีการที่เรียกว่า “ARISON” คือ การรวมกลุ่มแรงงานกัน ทำให้เสร็จเป็นหลังๆ โดยผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันไม่มีการว่าจ้าง บ้านเราภูมิปัญญาอย่างนี้ ชนบทเขาเรียกกันว่า “การถือแรงกัน”

ผมเห็นบ้านเราสมัย 30-40 ปี ก่อน ก็ใช้วิธีนี้อยู่เหมือนกัน เช่น ในงานเกี่ยวข้าว เราเรียกกรณีของการร่วมแรงร่วมใจกันทำกิจกรรมอย่างหนึ่งอย่างใดร่วมกันแบบนี้ว่า “การลงแขก” ซึ่งไม่รู้ว่าใครลอกใคร คำว่า “ลงแขก” นั้น อาจจะมีที่มาจากคำว่า “ARISON” นี้ก็ได้น่ะครับ…

แ ต่ แ ข ก เ ข า ใ ช้ เ ฉ พ า ะ กั บ กิ จ ก ร ร ม ที่ ดี เ ท่ า นั้ น น ะ ค รั บ …!
อ้างอิง http://www.thaicontractors.com

Advertisements

ป้ายกำกับ: , ,

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s


%d bloggers like this: